به بهانه روز هنر انقلاب اسلامی
انقلاب اسلامی در قاب جادویی هنر

روز بیستم فروردین سالروز شهادت استاد مرتضی آوینی، سرآغازی شد برای گرامیداشت مقام هنرمند و پیوند مفاهیم و آرمان های انقلاب با هنر؛ روز هنر انقلاب اسلامی روزی مهم برای توجه به مقوله هنر و ایدئولوژی است و بدین منظور خوب است رابطه انقلاب و هنر بیشتر مورد تحقیق قرار بگیرد.

بعد از انقلاب اسلامی شاید کسی فکرش را هم  نمی کرد که بشود از دل انقلاب، با همه جدیت و گاهی خشونت و شاید با ظاهر خشک و صریحش، کسانی برخیزند که روح لطیف و احساساتی هنرمندانه داشته باشند. اما انقلاب کم نداشت از آدم هایی که مانند شهید آوینی خشن ترین صحنه های جنگ و جبهه را از قاب دوربین و با لطافت خاصی روایت کنند. چه نویسنده هایی که با هنر خود مجاهدت های مردم را قلم زدند و چه نوازنده هایی که صدای آزادی خواهی مردم را به نت های موسیقایی تبدیل کردند.
روز بیستم فروردین سالروز شهادت استاد مرتضی آوینی، سرآغازی شد برای گرامیداشت مقام هنرمند و پیوند مفاهیم و آرمان های انقلاب با هنر؛ روز هنر انقلاب اسلامی روزی مهم برای توجه به مقوله هنر و ایدئولوژی است و بدین منظور خوب است رابطه انقلاب و هنر بیشتر مورد تحقیق قرار بگیرد.
 

هنر چیست؟

با توجه به تحقیقات باستان شناسان، هنر همیشه همراه با انسان ها بوده است. حتی زمانی که انسان اولیه در غار زندگی می کرده، به ساده ترین شکل و بسیط ترین نوع،  نقش هایی را بر دیواره های غار به وجود می آورده است. 
اساسا انسان ها دارای عواطف و احساسات هستند و میل به ابراز این احساسات دارند و از آن جهت که میل به زیبایی در انسان فطری و تکوینی است، ناخودآگاه دلش می خواهد عواطف و احساساتش را هم به زیباترین شکل ممکن ابراز کند و هم احساسات دیگران را به شکلی زیبا دریافت کند.

به تدریج و با گذر زمان هنر از بساطت و سادگی به پیچیدگی روی آورد و همچنین هنر مصادیقی جدید پیدا کرد. هنر گاهی برای ثبت تاریخ به کار گرفته شد، گاهی به خدمت معماری درآمد، و یا هنر موسیقی برای شاد یا غمگین کردن مجالس به کار رفت، و این سیر ادامه یافت تا اینکه بشر توانست از هنر برای ارائه افکار و آنچه که در ذهنش می گذرد و آنگونه که به عالم می نگرد استفاده کند؛ به خصوص هنر نویسندگی و نمایش و هنر هفتم یعنی سینما بیشترین نقش را در اینباره ایفا کردند.
دیگر هنر صرفا وسیله ای برای ارضای احساسات و عواطف انسانی تلقی نمی شد و هنرمند انسانی عادی نبود. شاید به همین خاطر باشد که بزرگترین هنرمندان کسانی هستند که فیلسوف یا اندیشمند خوبی باشند.
پس هنر از اساس برگرفته از ذات و ابعاد روحی انسان است و تدریجا به یک وسیله برای انتقال مفاهیم یا تبلیغ افکار جریانات و بیان سبک زندگی تبدیل شد.

انقلاب و هنر

بعضی از هنرمندان از گزاره " هنر برای هنر" دفاع می کنند؛ اما آیا به راستی هنر می تواند خالی از هر فکر و نظری باشد و فقط ناظر به وجه هنری باشد؟
طبق نظر صحیح تر هنر یک فرم است، نوعی ابزار برای ارائه یک مطلب. حالا این مطلب می تواند علائق فردی باشد یا یک حرف بزرگ فلسفی یا نقد وضع اجتماعی و یا تحلیل سیاسی یک واقعه باشد. اما اینکه هنر از هر فکر و باوری خالی باشد، تقریبا امکان نا پذیر است.

با این وجود و با پذیرش این اصل به سراغ رابطه انقلاب و هنر می رویم.
انقلاب اسلامی با آرمان ها و اهدافی حرکت خود را آغاز کرد؛ اهدافی نظیر ایجاد حکومتی بر پایه دین اسلام، و تبیین سبک زندگی اسلامی و ترویج آن، و همچنین تبیین رابطه انسان با خدا و ترجیح این رابطه بر همه روابط انسانی دیگر، و در آخر مبارزه با ایدئولوژی جریانات ضد اسلامی و ضد اخلاقی چه در غرب و چه در شرق.
از طرفی گفته شد هنر یک فرم و وسیله برای ارائه افکار است، و از طرفی انقلاب اسلامی، انقلابی همراه با فکر و ایدئولژی برهانی و عقلی است؛ پس بهتر است هنرمندان این سرزمین در صورت پذیرش آرمان های انقلاب، هنر خود را در راه ارتقای تفکر انقلابی و احیای آرمان های آن به کار گیرند.
 

پایان کلام

در این راه هم موزیسین می تواند خدمت کند و هم نویسنده می تواند تلاش کند و هم سینماگر می تواند ایدئولوژی را به تصویر بکشد و هم نقاش و مجسمه ساز می توانند به نوبه خود قدمی بردارند.
امروز در جهانی که نقش هنر به خصوص در حوزه سینما  بیش از هر زمان دیگری مورد قبول قرار گرفته است و بسیار از آن استفاده می شود و برای آن هزینه می کنند، جامعه ما نیز تشنه هنر هنرمندانی همچون آوینی است که بتواند با هنر، جامعه را بیدار و آگاه کنند.