به‌مناسبت وقوع جنگ نهروان
خوارج را به ما درست معرفی نکرده‌اند

«خوارج» را درست ترجمه نمی‌کنند. من می‌بینم که متاسفانه در صحبت و شعر و سخنرانی و فیلم و همه چیز، خوارج را به خشکه‌مقدس‌ها تعبیر می‌کنند.

«خوارج» را درست ترجمه نمی‌کنند. من می‌بینم که متاسفانه در صحبت و شعر و سخنرانی و فیلم و همه چیز، خوارج را به خشکه‌مقدس‌ها تعبیر می‌کنند. این، غلط است. خشکه‌مقدس کدام است!؟ اگر می‌خواهید خوارج را بشناسید، نمونه‌اش را من در زمان خودمان به شما معرفی می‌کنم. گروه منافقین که یادتان هست؟ آیه‌ی قرآن، خطبه‌ی نهج‌البلاغه می‌خواندند، ادعای دینداری می‌کردند، خودشان را از همه مسلمان‌تر و انقلابی‌تر می‌دانستند؛ آن وقت بمب‌گذاری می‌کردند و ناگهان یک خانواده، بزرگ و کوچک و بچه و صغیر و همه کس را به هنگام افطار ماه رمضان می‌کشتند! چرا؟ چون اعضای آن خانواده طرفدار امام و انقلاب بودند... خوارج، اینها بودند. عبدالله‌بن‌خباب را می‌کشند؛ شکم عیالش را که حامله بود، می‌شکافند، جنین او را هم که یک جنین مثلا چند ماهه بود، نابود و مغزش را نیز متلاشی می‌کنند! چرا؟ چون طرفدار علی‌بن‌ابی‌طالبند و باید کشته شوند! خوارج اینهایند.

خوارج را درست بشناسید: کسانی با تمسک ظاهر به دین، با تمسک به آیات قرآن، حفظ کردن قرآن، حفظ کردن نهج‌البلاغه (البته آن روز فقط قرآن بود؛ ولی در دوره‌های بعد، هرچه که مصلحت باشد و ظاهر دینی آنها را حفظ کند) به برخی از امور دینی ظاهرا اعتقاد داشتند؛ اما با آن لبّ و اساس دین مخالفت می‌کردند و بر روی این حرف تعصب داشتند. دم از خدا می‌زدند؛ اما نوکری حلقه به گوش شیطان را داشتند. دیدید که منافقین یک روز آن طور ادعاهایی داشتند؛ بعد هم وقتی لازم شد، برای مبارزه با انقلاب و امام و نظام جمهوری اسلامی، با امریکا و صهیونیست‌ها و صدام و با هر کس دیگر حاضر بودند کار کنند و نوکریشان را انجام دهند!(۱۳۷۵/۱۱/۱۲)